اضطراب اجتماعی و ترس از قضاوت

وقتی برای اولین بار تماس گرفت، سه سال بود که ارائه‌ای در محل کار را به بهانه‌ی سرماخوردگی رد کرده بود. نگرانی‌اش از قضاوت دیگران به قدری بالا رفته بود که خوابش به هم ریخته و چند بار موقعیت‌های کاری را از دست داده بود. آزمون‌های اولیه، نمره‌ی اضطراب اجتماعی او را در محدوده‌ی شدید نشان می‌داد.

اولین کار، روشن کردن رابطه‌ی بین نگرانی و رفتار بود. در جلسات اول، نقشه‌ی موقعیت‌های اجتناب‌شده را با هم کشیدیم و دیدیم که تقریباً هر روز از سه موقعیت ساده فرار می‌کند.

سپس درمان در سه محور پیش رفت: کار روی باورهای بی‌پایه درباره‌ی قضاوت دیگران، تمرین تکنیک‌های کاهش برانگیختگی در موقعیت‌های کوچک، و ساختن یک نردبان مواجهه که هر هفته یک پله جلو می‌رفت و هر پله با واکنش مکتوب مراجع ثبت می‌شد.

در ماه چهارم، نخستین ارائه‌ی واقعی را با موفقیت تمام کرد و جلسه‌ی هفته‌ی بعدی با آرامش و بدون آماده‌سازی طولانی انجام شد. در پایان درمان، نمره‌ی اضطراب اجتماعی او از محدوده‌ی شدید به خفیف رسیده بود و مهم‌تر از آن، دیگر برنامه‌ی روزانه‌ای برای اجتناب از جمع نداشت. در حال حاضر هر شش ماه یک‌بار جلسه‌ی پیگیری دارد.